Eki 01

Fatih Bozdağ Yalnızım Şiiri

Yalnızım;

Yalnızım.
Issız bir ada gibi…
Kalbim sevgisizlikten dağ…
Ne içimde yaşayanlar var. 
Ne de etrafımda benim gibi yalnızlar.

Yalnızım.
Deniz ortasında kalmış bir sal gibi…
Bir oraya,bir buraya savruluyorum.
Ne elimden tutup çıkaranlar var.
Ne de etrafımda benim gibi savrulanlar.

Yalnızım.
Eşi kaybolmuş bir ayakkabı gibi…
Kuytu köşelerde küfleniyorum.
Ne beni yakabilecek cesur bir el var.
Ne de bana eş olacak insanlar.

Yalnızım.
Bir sürü apartmanın arasında sıkışmış köhne bir ev gibi…
İçimi örümcek ağları sarmış.
Ne benim için içi burkulanlar var.
Ne de burukluğumu umursayanlar.

Yalnızım. 
Yapayalnız…
Herkes evine çekilmiş.
Perdelerini çekmiş.
Sokakta bile hep kendine bakıyor.
Ne vefa kalmış,ne merhamet var.
Anladım ki, 
hep yalnızlığa mahküm kalacak,yalnızlar.

Bir cevap yazın

RadyoDuygusal.com Bir Yorum Yaziniz.